Hoe de wereld om ons heen eruit ziet kan ieder voor zich waarnemen. Floors verbondenheid met de natuur uit zich in een zoektocht naar de verborgen krachten achter hoe zij de wereld waarneemt. Daarbij gebruikt ze meestal felle kleuren in een abstract weergegeven waarneming en zoekt ze naar de grens tussen fantasie en realiteit.

De natuur en alle lichtschakeringen daarin vormen feitelijk een voortdurende inspiratie. De gevoelsmatige intuïtieve manier van kijken naar de haar omringende wereld komt dan tot uiting in werk op zowel papier, doek als paneel. De laatste jaren heeft ze zich de techniek van het grafisch werken eigen gemaakt. Floor is ook actief als astroloog, een bezigheid en interesse die uiteraard ook in haar creatieve werken tot uiting komt.

Hoewel Floor als autodidact is begonnen, volgde ze later lessen bij andere kunstenaars en aan het Kunstencentrum Venlo. In haar werk streeft Floor overigens niet naar perfectie, maar juist naar vrijheid en het gevoel.

Het werk van Floor Kurstjens is t/m 17 mei te zien in museum het Petershuis, open woensdag t/m zondag van 13.00 – 17.00 uur.

De ster van Guy van Rhoon is zeker in het Land van Cuijk en Rijk van Nijmegen stijgend. Zijn werk valt op, niet alleen door zijn kleurgebruik. Zelf noemt Van Rhoon zijn werken laagdrempelig en vrolijk. “Ik houd ervan om opgewekte dingen te maken en dat zie je terug”, aldus de kunstenaar. Wat in ieder geval zeker is, is dat zijn werk niet verveelt.

Van Rhoon probeert circulair te werken door hergebruik van oude doeken of panelen voor nieuw werk. Het Petershuis wijst erop dat dit echt een tentoonstelling is die je gezien moet hebben. Dat kan vanaf 22 februari t/m 29 maart. Het museum is geopend van woensdag t/m zondag 13.00 – 16.30 uur.

De Spiritijnen, zoals de paters van de congregatie ook wel worden genoemd, zwermden uit over met name landen in Afrika en delen van Latijns-Amerika en de Cariben. Het doel van het missionaire werk wordt omschreven als ‘In het hart van het volk Gods, worden wij, Spiritijnen, geroepen door de Vader om in navolging van zijn Zoon de Blijde boodschap van het Koninkrijk te verkondigen’.

In de praktijk van alle dag bleek dat de paters in hun werkgebieden vooral de handen uit de mouwen moesten steken om de lokale bevolking allereerst in daden bij te staan. Dat betekende het realiseren van scholen, ziekenhuizen en andere nutsvoorzieningen en ja, ook het bouwen van kerken. Over dat missionaire werk zegt een van de inmiddels hoogbejaarde paters: “Wij mochten geen zieltjes winnen, daar zou de Heilige Geest zich wel over ontfermen. Missionair werk moet altijd gebaseerd zijn op respect, wij wilden mensen niet onze kerk ‘insleuren’.”

In tal van schitterende objecten uit diverse landen alsmede foto’s en verhalen van vroeger toont de expositie het boeiende leven van de paters in het dagelijkse en soms harde bestaan van de exotische gebieden zo ver verwijderd van de hun bekende wereld. Hoe vervulden zij daar hun werk en is die missie nu dan voltooid?

Opdracht aanvaard. Missie voltooid? Is vanaf 14 december tot 15 februari 2026 te zien in museum Het Petershuis, Gennep.

Twee verschillende werelden die elkaar in hun kunst raken. Net als de wereld om ons heen waar de samenleving bestaat uit tegenstellingen die elkaar wederzijds kunnen versterken, als je maar openstaat voor communicatie.

Die focus leggen Bettraey en Fletcher ook in deze expositie. Wat gebeurt er als twee afzonderlijke kunstenaars elkaar ontmoeten, hoe werken ze samen en hoe beïnvloeden zij elkaar? Wat de een realistisch afbeeldt wordt door de andere vertaald in een abstract kleurenlandschap. Wat de een grafisch noteert, wordt gecontrasteerd met kleurrijke schetsen. En wat gebeurt er met deze schilderijen als ze zo dicht bij elkaar komen? Hoe beinvloeden zij elkaar? Grafik ontmoet schilderij, monochroom ontmoet veelkleurigheid, abstract ontmoet figurativ. Past het bij elkaar? En ontmoeting van tegenstellingen die potentieel conflikterend is, maar leidt tot een dynamische interactie. Dit is ook duidelijk te zien in de Installatie, waarin 100 contrasterende werken samen moeten groeien tot een interactief organisme. Marianne Fletcher en Karl van Betteraey hopen dat de bezoekers deze spanning in de expositie daadwerkelijk kunnen ervaren.

Als kleine peuter kwam Karl van Betteraey al met kunst in aanraking dankzij een oom die naast het gezin van Karl woonde en wiens atelier Karl veelvuldig bezocht. Betteraey studeerde kunst en orthopedagogiek aan de universiteit van Keulen. Hij werkte 35 jaar als kunstdocent. Als kunstenaar ligt zijn aandacht vooral bij grafiek en schilderen maar ook bij beeldhouwerij. Betteraey is begenadigd met multitalent, hij is ook een muzikaal performer.

In 1995 kwam de in Bagdad geboren Kareem Hameed (1958) naar Nederland. In Bagdad had hij chemische technologie en kunst gestudeerd. Toen hij en zijn partner eens een schilderij zagen dat te duur was voor hun portomonnee zei zijn vriendin “ga dan zelf schilderen”. En zo geschiedde. Het resultaat is een kleurrijk explosie van zowel abstract als figuratief werk.

Het werk van Hameed is toegankelijk en prikkelt de fantasie van de toeschouwer. Zijn doeken zijn vaak vrij groot en Kareem werkt zowel met acryl- als olieverf. Wat ook opvalt is de organische structuur van het werk. Rechte lijnen zijn er niet. Het is alsof de kleurvlakken voortdurend in beweging zijn, alsof de kleuren om elkaar heen dansen. Inmiddels is Kareem Hameed voltijd kunstenaar. Met zijn werk heeft Het Petershuis een hoogwaardige expositie tot stand gebracht die absoluut een bezoekje waard is.

De vrouw van toen is Lau Mazirel (1907-1974). Lau is geboren in Utrecht maar vlak daarna kwam baby Lau met haar ouders naar Gennep. Haar vader Henri kreeg daar een functie bij de NBDS. De eerste tien jaar van haar leven groeide Lau op in Gennep. Jaren die haar voor haar verdere leven vormden zoals ze later zelf vertelde. Haar ouders waren pacifisten en gaven hun overtuigingen over rechtvaardigheid en vrede mee aan hun dochter. In 1917 verhuisde het gezin terug naar het westen. Lau werd uiteindelijk advocaat en verzetsstrijdster in WO II. Zo was zij een van de organisatoren op het Amsterdamse bevolkingsregister. In haar verzetswerk stelde zij één duidelijke grens, ze liet zich nooit in met geweld. Haar leven lang bleef deze sterke vrouw zich voor minder bedeelden inzetten. Zo streed zij onder meer voor gelijkberechtiging voor woonwagenbewoners en homorechten.

Haar inzet voor met name de Sinti en Roma die ook zwaar geleden hebben onder het naziregime wordt extra uitgelicht in deze expositie.

Epifyten zijn planten die op gastheren groeien zonder die gastheer te schaden. Epifyten vinden telkens nieuwe wegen om te overleven, zelfs in de meest moeilijke omstandigheden. Oorlog dwingt mensen om zich aan nieuwe realiteiten aan te passen en nieuwe verbanden met nieuwe omgevingen aan te gaan zonder die nieuwe omgeving te schaden. Precies zoals vluchtelingen voor oorlog en geweld moeten doen. In haar fotocollages combineert Larysa foto’s van orchideeën met sterke Oekraïense vrouwen die hun land moesten ontvluchten.

De kwetsbaarheid van de epifytenfamilie orchidee en de kwetsbaarheid van vrouwen verandert in een krachtig beeld waarin vrouwen weerbaar zijn. Zij houden stand ondanks moeilijke omstandigheden. De foto’s gaan uiteindelijk ook over hoop. Hoe moeilijk ook in onze wereld is deze expositie meer dan ooit een oproep de hoop niet te verliezen!

Het resultaat is een verzameling portretten, elk vergezeld van een verhaal dat een unieke kijk biedt op de betekenis van vrijheid voor die unieke gefotografeerde persoon. Het spreekt vanzelf dat dit voor ieder mens een heel andere betekenis kan hebben. Of zijn er wellicht overeenkomsten?

Wat dezer dagen in ieder geval wel heel duidelijk geworden is, is dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Vrijheid is iets dat gekoesterd en onderhouden moet worden.

Frank Weren woont in Gennep. Hij studeerde af aan de Fotovakschool. Voor Frank is fotograferen meer dan alleen maar op een knopje drukken. Het is zoeken naar momenten, kijken naar en met licht. Letten op emoties en/of situaties die plots gebeuren. De kans is groot om Frank tegen het lijf te lopen bij evenementen van allerlei aard. En er is altijd nog zijn eigen website www.werenfotografie.com.

Derksen is gewoon begonnen als autodidact om vervolgens schilderlessen te volgen bij verschillende reeds gevestigde kunstenaars als Piet Raaymakers en Hanny van Swelm. Schetstechnieken leerde zij bij cultureel centrum De Lindenberg. Ze startte haar creatieve uitingen met olieverf op doek en paneel. Enkele voorbeelden uit die periode sieren de expositie.

Vervolgens begon Margriet te experimenteren met verschillende technieken. Nu werkt ze in acryl- en olieverf op canvas en combineert dit met mixed media als bedrukt papier, metaalfolie en stoffen. Ook houtskool is een techniek die Derksen beheerst. Haar werk heeft zich in beeldtaal ontwikkeld van abstract naar figuratief, maar de laatste tijd neigt ze naar een meer realistische weergave van haar schilderstalent.

Haar handtekening is echter altijd kleurrijk waarbij warme tinten worden afgewisseld met fel kleurgeschetter. Derksen werkt eveneens in opdracht.

Met grote eer en enthousiasme wordt herdacht dat de gemeente Gennep 80 jaar geleden bevrijd is. Op 14 februari 1945 kwam er door Operatie ‘Veritable’ een einde aan de Nazi-onderdrukking in Gennep en omringende dorpen. Met deze expositie herdenkt en viert de Militair Historische Werkgroep deze belangrijke mijlpaal uitgebreid. Dat doet de werkgroep in samenwerking met het Museum Petershuis. Het resultaat is een indrukwekkende expositie georganiseerd ter ere van 80 jaar vrijheid. In deze expositie wordt aan de hand van diorama’s de geschiedenis aanschouwelijk gemaakt.

Wat gebeurde er in die roerige tijd? Welke troepen speelden een rol? En hoe belangrijk was de stad Gennep in de opmars van het geallieerde leger richting Duitsland? Aan de hand van gedetailleerde diorama’s en tentoongestelde voorwerpen uit de omgeving krijgt de bezoeker een helder beeld van deze historische periode. Objecten gevonden in de grond en uit de omgeving worden tentoongesteld, waardoor het verleden tastbaar wordt gemaakt.

Kom en beleef deze indrukwekkende herdenking met ons. Laten we samen stilstaan bij de vrijheid die we vandaag de dag genieten en eer betonen aan degenen die hiervoor hebben gevochten.

De Militair Historische Werkgroep streeft naar het behoud en de studie van de krijgskundige geschiedenis van Noord-Limburg. Vooral de periode 1940-1945 krijgt daarbij veel aandacht. Het inzichtelijk maken van deze periode is een essentieel onderdeel van hun werk.

Ingrid Friesen uit Oss is een tekentalent. Toen ze drie jaar uit was, was zij ervan overtuigd dat ze zelf de kunst van tekenen had uitgevonden. Dat was natuurlijk niet zo maar dat talent bleef ze wel trouw. Met haar zus bedacht ze verhalen die Ingrid van illustraties voorzag. De kunstacademie was een logische opleiding voor Ingrid. Daar studeerde ze in 1996 af. Sindsdien werkt Ingrid in opdracht aan het schrijven en zeker ook illustreren van prenten- en kinderboeken, maar ook geboortekaarten of ander educatief werk. Ook voor particulieren ontwerpt Ingrid illustraties. Naast dit alles maakt ze ook vrij werk, altijd vol fantasie, dynamisch en soms een tikje vreemd.

Beiden gebruiken een camera om uiteindelijk tot het creëren van hun kunst te komen. Wil fotografeert het landschap om van uit die beelden zijn vaak verstilde werken vorm te geven: “Mijn werken maak ik hoofdzakelijk met analoge fotografische middelen. Het analoge proces is een proces dat zich voor een belangrijk deel in het donker voltrekt. Tegelijk is het licht onmisbaar voor het maken van mijn werken. Licht en donker zijn zowel vriend als vijand van het fotografisch proces.”

Ingrid bewerkt foto’s van haar dochters in photoshop die dan de basis voor haar olieverfschilderijen vormen. Werk dat balanceert tussen droom en werkelijkheid.